Lázně Kundratice [polsky]

Uzdrowisko powstało w 1881 roku, zostało zmodernizowane w 1913 roku, gdy obiekty uzdrowiskowe zyskały nowy wygląd. W 1933 r. było uznawane za jedno z najnowocześniejszych uzdrowisk w Czechach. Dziś kompleks uzdrowiska tworzą budynki Šárka, Dalibor i Přemysl.

Na terenie miasta Osečná znajduje się zabytkowy budynek Kočvarům mlýn (młyn) z 1799 roku.

Założycielem Uzdrowiska Kundratice był miejscowy przedsiębiorca Josef Schwan, który pod koniec XIX wieku zaczął wykorzystywać miejscową borowinę do celów leczniczych. Uzdrowisko w 1908 roku kupiła gmina, która rozpoczęła modernizację kompleksu uzdrowiskowego. W latach wojny uzdrowisko służyło na potrzeby wojska. Po II wojnie światowej Uzdrowisko Kundratice stało się częścią przedsiębiorstwa państwowego Czechosłowackie Uzdrowiska Państwowe, w 1992 roku uzdrowisko zostało sprywatyzowane i powstała spółka akcyjna Lázně Kundratice a.s.

Częścią uzdrowiska jest park leśny Mannův les [Las Manna], który ma charakter parku podmiejskiego. Przez park prowadzi drewniany chodnik, która przebiega nad mokradłami, w parku znajdują się też punkty widokowe, tablice informacyjne, siłownia na świeżym powietrzu i altana.

Josef Schwan – założyciel uzdrowiska

Jednostka hydrogeologiczna
Bazalny kolektor kredowy na wschód od Hamrów do Łaby (4720)

Uzdrowisko położone jest w otoczeniu pięknego krajobrazu z licznymi atrakcjami przyrodniczymi. Bezpośrednio na terenie miasta Osečná znajduje się źródło rzeki Ploučnice, kilka stawów (np. Lázeňský rybník lub Chrastenský rybník, w których można się kąpać), wodospad, punkty widokowe, ścieżka dydaktyczna, geopark i miejsce pielgrzymkowe z drogą krzyżową.

Źródło Ploučnicy – na terenie miasta Osečná znajduje się główne źródło rzeki Ploučnice, która jest ważnym lewostronnym dopływem Łaby (do Łaby wpada w Děčínie). Źródło Ploučnicy jest uznawane za jedno z najwydajniejszych źródeł w Europie Środkowej. Jego wydajność nie spada nawet w okresach długotrwałej suszy. Duża ilość wody ze źródła zasila staw Jenišovský rybník, który jest bezpośrednio połączony z tym źródłem. Z tego stawu część wody doprowadzona jest kanałem młyńskim do oddalonego o 300 metrów Jenišovskiego młyna, napędzanego turbiną wodną, który działał jeszcze w 1962 roku. W przeszłości w Osečnej istniały jeszcze cztery inne młyny. W pobliżu źródła rzeki Ploučnice znajduje się ujęcie wody pitnej dla miasta Osečná i Lázně Kundratice. Ploučnice należy do znaczących cieków wodnych Republiki Czeskiej, całkowita długość rzeki Ploučnice wynosi 105 km, a powierzchnia zlewni to 1194 km2 (jest to 10. pod względem wielkości zlewnia w Republice Czeskiej).

Wodospad Chrastenský – Wodospad Chrastenský powstał w XVI wieku w wyniku skierowania rzeki Ploučnice do Stawu Hamerskiego. Wodospad ma ponad dwa metry wysokości. Prowadzi do niego leśna ścieżka ze znakami turystycznymi.

Pomnik przyrody Široký kámen [Szaroki Kamień] – To obszar góry stołowej, na którym występują rzadkie gatunki roślin (np. kostrzewa szara, turzyca wrzosowata czy wężymord niski) i zwierząt (np. sokół wędrowny, puchacz zwyczajny, padalec zwyczajny).

Pomnik przyrody Děvín i Ostrý – To zalesiony grzbiet, gdzie występują rzadkie gatunki roślin i zwierząt.

Góra Hamerský Špičák (Ostrý, 452 m n.p.m.) wraz z sąsiednim Děvínem stanowi widoczny element krajobrazu regionu Podještědí. Jest to samotne, stożkowe wzgórze. Badania archeologiczne w 1934 roku potwierdziły istnienie fortyfikacji z XIV – XV wieku, co było związane z pobliskim zamkiem Děvín. Droga dojazdowa na szczyt zniknęła w okresie wydobywania limonitu.

Góra Kamberk (400 m n.p.m.), położona na zachodnim skraju miasta Osečná, jest oddzielnym zalesionym wzgórzem o kształcie ściętego stożka, utworzonym przez skałę bazaltową, tzw. nefelinit, penetrowany przez osady górnej kredy.

Geościeżka Śladami rudy żelaza (5,5 km) znajduje się w pobliżu wsi Hamr na Jezeře, jest poświęcona geologii, górnictwu i ciekawym historycznym miejscom w rejonie trzech pomników przyrody: Děvín i Ostrý, Divadlo [Teatr] i Široký kámen.

Pomnik przyrody Divadlo jest przykładem formacji skalnej w piaskowcach kredowych, która pokazuje proces stopniowego podziału płyt i przekształcania w skalne miasto pod wpływem procesów egzogenicznych. Formacja skalna obejmuje wieże skalne, wnęki, plastry miodu i bramę skalną, a czymś naprawdę wyjątkowym są żelazne belki (formacje rurowe o średnicy do 50 cm), których powstawanie jest związane z intruzyjną aktywnością wulkaniczną, gdy wraz ze skałami magmowymi na powierzchnię wydostały się roztwory żelaza, tworząc inkrustacje żelazne o większej odporności niż piaskowce kredowe.

Narodowy Geopark Ralsko został utworzony na terenie rozciągającym się  między trzema średniowiecznymi zamkami – Ralsko, Bezděz i Děvín. Leży na obrzeżach Czeskiej Płyty na Wyżynie Ralskiej. Łączy w sobie relief płyt, podzielonych na miasta skalne, z neowulkanicznymi samotnymi górami, które tworzą ważne szczyty i wyraziste elementy krajobrazu na tym obszarze. W latach 1950 – 1991 był tu poligon wojskowy, co znacząco wpłynęło na obecny charakter tego obszaru. Bezpowrotnie zniknęło 17 wsi, wraz z kościołami i cmentarzami, a na ich miejscu powstały obiekty wojskowe. Teren był zamknięty dla świata zewnętrznego, a miejsca, które nie były wykorzystywane do celów wojskowych, w sposób naturalny powróciły do swojej pierwotnej formy. Dlatego obecnie Geopark Ralsko jest miejscem wyjątkowym, przypominającym zieloną wyspę, dzięki czemu stanowi obszar atrakcyjny pod względem turystycznym.

Ścieżka dydaktycznae K pramenům [Do źródeł] jest ściśle połączona z uzdrowiskiem i źródłami wód. Od strony tematycznej jest poświęcona właśnine źródłom wody, geologii i hydrogeologii obszaru, a także zwierzętom wodnym, wykorzystaniu wody w młynach w Osečnej oraz przemianom krajobrazu Osečnej.

Geopark Termin geopark odnosi się do obszaru, który przedstawia przebieg rozwoju geologicznego Ziemi i pokazuje wpływ lokalnych zasobów przyrodniczych na rozwój gospodarczy i kulturalny społeczeństwa. Powstaje w regionie, którego budowa geologiczna pozwala na ciekawą interpretację procesów geologicznych i wyjaśnianie ich w ten sposób opinii publicznej, a także tam, gdzie zostanie stworzona funkcjonalna infrastruktura, złożona z grup lokalnych, wspierających tradycyjne i nowe atrakcje geoturystyczne. Geopark powstaje z inicjatywy społeczności lokalnej, a do sieci geoparków narodowych może zostać zgłoszony jakikolwiek ciekawy obszar Republiki Czeskiej związany w jakiś sposób z dziedzictwem geologicznym. Znak jakości i oznaczenie Geopark Narodowy są przyznawane przez Ministerstwo Środowiska Republiki Czeskiej na wniosek Rady Geoparków Narodowych. Instytucja Geoparków w Republice Czeskiej nie wynika z ustawodawstwa, geoparki powstają w ścisłej kooperacji z państwową ochroną przyrody na zasadzie dobrowolnej współpracy różnych podmiotów na danym obszarze, które chcą czerpać z lokalnych tradycji i wartości przyrodniczych regionu, ze szczególnym uwzględnieniem dziedzictwa geologicznego. Celem jest potraktowanie regionu jako harmonijnej całości i pokazanie go nie tylko jego mieszkańcom, ale przede wszystkim odwiedzającym, wspierając w ten sposób geoturystykę, rolnictwo indywidualne, tradycyjne rzemiosło i inną oryginalną działalność gospodarczą, przyczyniającą się do zrównoważonego rozwoju tego obszaru, wspierając edukację ekologiczną oraz zachowanie naturalnego środowiska.

Światowa sieć geoparków UNESCO zaczęła powstawać od 2004 roku, gdy w Pekinie odbyła się pierwsza międzynarodowa konferencja poświęcona geoparkom, na której przyjęto Deklarację Pekińską o ochronie dziedzictwa geologicznego. Na podstawie tej deklaracji pod auspicjami UNESCO powstała Światowa Sieć Geoparków (Global Geoparks Network). W 2015 roku przyjęto wspólny program IGGP (Int. Geoscientific and Geoparks Programme). Celem działalności geoparków jest wspieranie zrównoważonego rozwoju regionu, badań naukowych i edukacji publicznej. Geoparki UNESCO są zlokalizowane w wyjątkowych miejscach, które tworzą np. wychodnie skalne ze znaleziskami rzadkich minerałów, skamieniałości lub fragmenty krajobrazu, które pokazują budowę geologiczną i rozwój geologiczny obszaru, w tym jego wykorzystanie dawniej i współcześnie. Obecnie światowa sieć geoparków UNESCO obejmuje 161 geoparków w 44 krajach.

Europejska Sieć Geoparków obejmuje obecnie 81 geoparków w 26 krajach Europy. Do tej pory jedynym europejskim geoparkiem UNESCO w Czechach jest od 2005 roku Geopark Czeski Raj, który tym samym jest jedynym obszarem w Republice Czeskiej, stanowiącym certyfikowany geopark narodowy, europejski i światowy.