Kudowa-Zdrój [polsky]

Zameczek – dawniejszy dom gościnny dla kuracjuszy został wzniesiony w 1772. r. o ciekawej architekturze i charakterystycznym dla dawnego budownictwa dolnośląskiego łamanym dachu.

Dom Zdrojowy – dawny dom zdrojowy, obecnie Sanatorium Polonia, w którym znajduje się teatr Zdrojowy im. S. Moniuszki, wybudowano w 1905 jako tzw. Książęcy Dwór. 

Pijalnia Wód minerálních – monumentalny obiekt z początku XX w., nawiązujący stylem do architektury Zameczka. Pijalna uznawana jest za najładniejszą i największą na Dolnym Śląsku. Półkolisty budynek, nawiązujący do stylistyki barokowej i secesyjnej. Pijalnia jest połączona z dużą, otwartą, żeliwną halą spacerową. Pod nią przebiega główna aleja parkowa i mieszczą się Nowe Łazienki. Wnętrze pijalni zdobią malowidła węgierskiego malarza Arpada Molnara, ukazujące stary zdrój oraz Dolny Ślaşk z początku XX wieku.

Dawna hala spacerowa, czyli otwarta konstrukcja żeliwna, zwana dziś „Teatrem Pod Blachą”, gdzie często odbywają się koncerty muzyki uzdrowiskowej oraz sąsiadujący z nią teatr Zdrojowy. 

Data odkrycia pierwszych źródeł nie jest do końca znana, prawdopodobnie miało to miejsce pod koniec XVI wieku. Od XVIII do XIX wieku Uzdrowisko nosiło nazwę Cudowa (wcześniej – Cudoba – pochodną od słowa chudoba i w drugiej połowie ubiegłego stulecia pojawiła się nazwa Kudowa. W 1783 roku uzdrowisko zakupiła spółka lekarzy, która przystąpiła do jego rozbudowy. W 1795 roku wzniesiono nowe łazienki i dom gościnny. Szybki rozwój uzdrowiska nastąpił po uzyskaniu połączenia kolejowego z Kłodzkiem (1905 roku) i wybudowaniu własnej elektrowni. W połowie XIX w. miejscowość została uznana za pierwszeuzdrowisko kardiologiczne w Niemczech. W 1906 roku wybudowano Dom Charlotty (dzisiaj Zakład Przyrodoleczniczy) oraz hotel z teatrem tak zwany Książęcy Dwór – obecnie Szpital Uzdrowiskowy Polonia. Kudowa stała się wyjątkowym, a jednocześnie luksusowym kurortem przyciągającym wielu gości i kuracjuszy z kraju i zagranicy. W 1931 roku wzniesiono budynek Pijalni wód mineralnych połączony z Salą Koncertową i Nowymi Łazienkami. W okresie tym w Kudowie jako w uzdrowisku o renomie międzynarodowej gościło na kuracji wielu znanych ludzi m. in. J. W. Goethe, Bruno Schultz oraz Winston Churchil.

Park zdrojowy (12,9 ha) jest zabytkowy park zdrojowy położony w centralnej części uzdrowiska w miejscu wypływania źródeł mineralnych u podnóża Góry Parkowej. Założenie powstało w XVIII wieku, a w następnym stuleciu zostało powiększone. Założenie Parku Zdrojowego zaprojektowano na wzór parków angielskich. Najstarszą i najbardziej reprezentacyjną częścią jest Park Centralny. Oś założenia stanowi główna promenada mająca swój początek w okolicach pijalni, gdzie znajduje się bogactwo ciekawej roślinności. Wszystkie części parku urozmaicone są licznymi ścieżkami i alejkami. Na obszarze parku Zdrojowego oraz wzdłuż głównej promenady spacerowej znajdują się najważniejsze obiekty architektoniczne.

Na terenie Parku Zdrojowego znaj-dują się wszystkie eksploatowane źródła wód mineralnych, a także większość budynków i urządzeń leczniczych. Park Zdrojowy, wpisany do rejestru zabytków, jest wizytówką miasta Kudowa-Zdrój. Jego wygląd jest bardzo ważny, ponieważ stanowi miejsce wypoczyn-ku mieszkańców, turystów i kuracjuszy.

Bogata zróżnicowana w zależności od pory roku roślinność parku obfituje (są typowe agawe, kaktus, opuncje, dracena, saganowce i rododendrony).

Albrecht von Wallenstein – Albrecht von Wallenstein (lata 1583 – 1634) był pierwszym właścicielem uzdrowiska. Albrecht von Wallenstein był naczelny dowódca wojsk cesarskich z okresu wojny trzydziestoletniej (lata 1618 – 1648).

Stanisław Moniuszko  – Stanisław Moniuszko (1819-1872), polski kompozytor, dyrygent, pedagog i autor ponad 268 pieśni, wielu oper (najsłynniejsze Halka, Straszny dwór i Paria), operetek, baletów i muzyki kościelnej. Tworzył muzykę nacechowaną narodowo, wplatając w swoje kompozycje wyraziste elementy folkloru polskiego. Jeden z najwybitniejszych kompozytorów polskiego romantyzmu. Jest nazywany ojcem polskiej opery narodowej.

Występowanie wód mineralnych w Kudowie-Zdroju związane jest z dyslokacjami w obrębie utworów krédy górnej. Dyslokacje te umożliwiają migrację CO2 ku powierzchni i powstawanie szczaw. Są to szczawy HCO3–Ca–Na i HCO3–Na–Ca o mineralizacji od 1300 do 3500 mg/dm3. Większooeć z tych wód zawiera oprócz CO2 składniki swoiste: Fe, H2S, Rn i As. 

Jednostka hydrogeologiczna
Region sudecki (125)

Typ źródeł
szczawy typu HCO3–Ca–Na i HCO3–Na–Ca

Poszczególne źródła