Velké Losiny [polsky]

Zabytkowe budynki mają elementy historyzmu, widoczne są wpływy architektury wiedeńskiej i niemieckiej oraz liczne drewniane elementy.
W latach 30. XX wieku nowy plan przebudowy uzdrowiska opracował architekt Alfred Castelliz, który nadał mu charakterystyczną klasycystyczną formę z elementami austriackiego stylu ludowego. W ciągu jednego roku uzdrowisko zostało przebudowane, wzniesiono też nowe sanatorium dziecięce Dětský dům (dzisiejsza Chaloupka).  

Uzdrowisko Velké Losiny jest jednym z najstarszych uzdrowisk na Morawach, pierwsze wzmianki o uzdrowisku pochodzą z 1562 roku. W połowie XVI wieku Jan z Žerotína kazał obok źródła wybudować drewniany budynek uzdrowiskowy. Rodzina Žerotínów poświęcała wiele uwagi uzdrowisku, szczególnie w XVIII wieku, gdy zaczęto nazywać je „uzdrowiskiem książęcym”. W 1802 roku uzdrowisko wraz z całym majątkiem przeszło w ręce rodu Lichtensteinów, którzy dalej rozbudowywali uzdrowisko i pozwolili na zbudowanie wielu prywatnych obiektów noclegowych, takich jak dzisiejszy hotel Praděd i Knížecí vila (Willa Książęca). Pod koniec XIX wieku uzdrowisko i jego okolice mogły zakwaterować nawet tysiąc gości. W tym okresie do rozwoju uzdrowiska w największym stopniu przyczynili się lekarze Hans Lorenz i František Riedl. Na początku XX wieku wybudowano tu nowoczesne sanatorium (dzisiejszy pawilon Šárka). Uzdrowisko cieszyło się największą popularnością od 1950 roku, gdy zaczęto tu leczyć polio. Na początku 1991 roku ówczesne przedsiębiorstwo państwowe zostało sprzedane Czeskiemu Państwowemu Zakładowi Ubezpieczeń w Pradze. Od października 2008 roku uzdrowisko należy do sieci hoteli uzdrowiskowych Royal Spa.

Uzdrowisko termalne otoczone jest 40-hektarowym leśnym parkiem uzdrowiskowym z wyrośniętymi stuletnimi drzewami i rzadkimi gatunkami roślin. Wiosną kwitną tu azalie i rododendrony.

Jan mladší ze Žerotína – Członek morawskiej arystokratycznej rodziny panów z Žerotína, odnoszący sukcesy budowniczy i gospodarz. W Velkich Losinach wzniósł kilka ważnych budowli, które stoją tu do dziś, takich, jak renesansowy pałac, kościół, browar czy manufaktura papieru. W 1592 roku kazał osuszyć bagna i wybudować na skraju wsi pierwszy dom uzdrowiskowy, tuż przy miejscowych źródłach leczniczych, dzięki czemu jest uważany za założyciela uzdrowiska w Velkich Losinach. 

Hans Lorenz – Lekarz uzdrowiskowy (od 1884 roku), który przyczynił się do rozwoju uzdrowiska. Opowiadał za utworzeniem leśnego parku zdrojowego, na jego polecenie zasadzono tu cenne drzewa i zbudowano dwa stawy. Z jego inicjatywy zakupiono źródło zimnej wody pitnej, które na cześć Karla Liechtensteina nazywa się Źródłem Karola (Karlový pramen).

František Riedl – Lekarz uzdrowiskowy, który w 1910 r. był przyczynił się do założenie spółki akcyjnej uzdrowiska.

Jednostka hydrogeologiczna
Czwartorzęd Horní Moravy (1610)
Krystalinikum (skała macierzysta) południowej części Sudetów Wschodnich (6432)

Typ źródeł
Terma siarczkowa typu Na-SO4-Cl

Poszczególne źródła

Losinska terma formuje się po zejściu wody deszczowej na głębokość około 1 km. W środowisku silnie metamorficznych skał, ze względu na znaczny czas przebywania wody pod ziemią (rzędu tysięcy lat), nagrzewa się ona do temperatury 37°C i zmienia skład chemiczny, co skutkuje powstaniem wody termalnej o wysokim stopniu zasadowości (pH 9,5 ) i niskiej całkowitej mineralizacji (0,25-0,35 g/l). Ważnym składnikiem wody mineralnej są aktywne związki siarki, reprezentowane przez siarkowodór HS-. Losinská woda termalna jest  wodą mineralną typu od Na-HCO3CO3 do Na-HCO3CO3SO4. Godna uwagi jest większa zawartość fluoru (5 mg/l) oraz polikwasów krzemowych (około 50-80 mg/l).

Pierwotnym źródłem wody termalnej w uzdrowisku jest źródło Eliška, do 1970 roku było to najobfitsze źródło w całej strukturze ujęcia. Po wykonaniu odwiertów strukturalnych Petr, a przede wszystkim Žerotín, jego wydajność spadła poniżej 0,2 l/s.