Ustroń [polsky]

Pod koniec 1960 roku Wojewódzka Rada Narodowa w Katowicach przyjęła plan rozbudowy Ustronia. Niewielka miejscowość ma stać się leczniczo-uzdrowiskową wizytówką Śląska. Architekti:  Henryk Buszko, Aleksandr Franta, Tadeusz Szewczyka. Zadanie: w Zawodziu (część Ustronia), na stoku Równicy, na powierzchni 200 hektarów ma powstać kompleks uzdrowiskowy dla 7000 osób. Trzeba zaprojektować szpital reumatologiczny na 370 łóżek, sanatoria na 800 łóżek, zakładowe ośrodki wczasowe z miejscami noclegowymi dla 5600 osób i kilka innych obiektów.

Architekci zaprojektowali 28 budynków wczasowych w stożkowatym kształcie, które miały być rozrzucone na zboczu Równicy. Pierwotnie mieli zaprojektować cztery sanatoria po 200 łóżek każde. Ostatecznie udało się je skoncentrować w jednej bryle sanatorium Równica z miejscami noclegowymi, gabinetami lekarskimi i zabiegowymi. Nigdy nie ukończono budowy całego kompleksu. Ostatnie obiekty oddano do użytku po 1990 roku. Z zaplanowanych 28 “śląskich piramid”  zrealizowano tylko 17. 

Historia Ustronia jako uzdrowiska rozpoczęła się już w XVIII wieku, wraz z odkryciem sprzyjających warunków klimatycznych oraz zasobów leczniczych, pomagających w leczeniu chorób układu oddechowego i przyspieszających rekonwalescencje po przebytych urazach. Następnym etapem rozwoju uzdrowiska było wybudowanie Domu Zdrojowego z łazienkami w 1804 roku.

Dopiero w dwudziestoleciu międzywojennym ponownie wzrosła popularność uzdrowiska poprzez rozbudowę i unowocześnienie miejscowości. W latach 30. XX wieku w uzdrowisku wybudowano basen kąpielowy oraz drogę na górę Równicę. Największe odrodzenie uzdrowiska Ustroń miało miejsce dopiero w 1953 roku przez wybudowanie kopalń Rybnicko-Jastrzębskich, co spowodowało likwidacje lecznictwa uzdrowiskowego w Jastrzębiu Zdroju.

Nowy park zdrojowy, w którym powstała nowoczesna Pijalnia Wód oraz fontanna solankowa czyli tężnia. Pijalnia wód w Ustroniu – wykonana jest w szkle i marmurze, nawiązuje architekturą do ustrońskich piramid. Co ciekawe, woda zdrowotna jest tutaj darmowa, a przy okazji można zakupić pamiątki czy skorzystać z darmowych ubikacji. Tuż obok Pijalni stoi podświetlana fontanna – czyli ustrońskie inhalatorium solankowe, otoczona szkłem  po to by nie utracić cennych właściwości solanki tryskającej z kilkunastu dysz. Pod Pijalnią wód znajduje się źródło Zygmunt, z którego czerpana jest woda.

Jednostka hydrogeologiczna
Region karpacki (162), fliszowy Główny Zbiornik Wód Podziemnych nr 348 Godula – Beskid Śląski
Wody podziemne występują w utworach czwartorzędowych, fliszowych, mioceńskich oraz górno karbońskich i dolno karbońsko-dewońskich. 

Typ źródeł
Solanki – złoże wód leczniczych chlorkowych jodo- i bromonośnych radoczynnych wysokie stężenie chlorku sodu (średnio 95,3 g/dm3) oraz wapnia (średnio 10,5 g/dm3), żelaza (średnio  26,1 mg/dm3), jodu (średnio 15,5 mg/dm3 ) i fluoru (średnio 2,8 mg/dm3), a także wysokie stężenie jonów bromu (średnio 360 mg/dm3)

Poszczególne źródła