Świeradów-Zdrój [polsky]

Dom zdrojowy – najciekawszy obiekt architektoniczny w Świeradowie-Zdroju został wybudowany w 1899 roku według projektu znanego architekta Karla Grossera. Dom Zdrojowy powstał na fundamentach Domu Źródlanego, wybudowanego w 1781 r., który uległ zniszczeniu podczas pożaru w 1895 r.
Obiekt podzielony jest na dwa budynki, które łączy najdłuższa na Dolnym Śląsku Hala Spacerowa (80 metrów). Obok na tarasach (160 metrów) znajduje się tzw. „Sztuczna Grota”, gdzie niegdyś była pijalnia wód mineralnych.

Pierwsze wiadomości o występowaniu wody mineralnej w Świeradowie pochodzą z początku XVI w. Według K. Schwanckfelda (1600). W 1572 roku w księgach śląskiego lekarza Leonarda Thunnessera znalazł się opis źródeł wód mineralnych. W 1739 roku specjalistyczna komisja hrabiego Schaffgotscha naukowo stwierdziła lecznicze działanie wód z okolicznych źródeł a wkrótce powstał pierwszy dom zdrojowy (w 1795 r.). W 1811 roku odkryto nowe źródło i nadano mu nazwę “Dolny Zdrój”. W 1895 roku pożar zniszczył część budynków Uzdrowiska, jednak już w 1899 roku powstał nowy, rozbudowany kompleks zdrojowy.

Park zdrojowy rozciąga się w centru uzdrowiska, wokół Domu Zdrojowego. Przed Domem Zdrojowym położone są tarasy zdrojowe o długości przekraczającej 160 m. Park, zaprojektowany przez Karla Grossera, powstał w 1898r. Wraz z tarasami, murami na skarpach, rampami, schodami i sztuczną grotą stanowi architektoniczną całość, będącą bardzo udaną kompozycją, zarówno z estetycznego, jak i praktycznego punktu widzenia. Park Zdrojowy składa się z kilku fragmentów rozlokowanych w centrum Świeradowa.

Głównym czynnikiem leczniczym w Świeradowe- Zdroju są zdroje szczaw ziemnych, żelazistych, radonowych, wodorowęglanowo-magnezowo-wapniowych do kuracji pitnej, kąpieli mineralnych, inhalacji, hydroterapii. Wody lecznicze Świeradowa-Zdroju występują w utworach metamorficznych stanowiących osłonę granitu Karkonoszy. Najwyżej położona grupa sześciu źródeł im. Marii Curie-Skłodowskiej (wody słabo zmineralizowanej o zawartości Rn dookoło 3000 Bq/dm3). Źródła istniejące i zanikłe położone na terenie i obok Domu Zdrojowego oraz nad Kwisą. Dostarczają one szczaw radonowych (do 1100 Bq/dm3), słabo zmineralizowanych lub o mineralizacji nieco powyżej 1000 mg/dm3 typu HCO3– Ca–Mg. W latach 1963–1974 wykonano na terenie Świeradowa-Zdroju kilkanaście wierceń, które dostarczyły zarówno wód radonowych prostych, jak i szczaw. Koncesja na eksploatację wód leczniczych Nr 31/92 została przyznana Uzdrowisku przez Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z okresem obowiązywania do 30.09.2042r.

Jednostka hydrogeologiczna
93

Typ źródeł
słabo zmineralizowane szczawy typu HCO3– Ca–Mg + Rn

Poszczególne źródła

Muzeum Zdrojowe
Muzeum Zdrojowe, znane także jako Muzeum Górnictwa Uzdrowiskowego, powstało w 2014 roku, w związku z przypadającą na ten rok 260. rocznicą ocembrowania w Świeradowie pierwszych źródeł wód mineralnych. Inwestycja ta została zrealizowane przez Uzdrowisko Świeradów-Czerniawa – Grupa PGU, w ramach której zmodernizowano pomieszczenia piwniczne, znajdujące się pod pijalnią wód radonowych XVIII-wiecznego Domu Zdrojowego. Ekspozycja przedstawia w jaki sposób były wykorzystywane źródła od początku ich powstania, a także samą historię uzdrowiska.

Ośrodek Ski & Sun Świeradów-Zdrój
Na północnym zboczu Stogu Izerskiego działa Ośrodek Ski & Sun Świeradów-Zdrój z koleją gondolowa „Stóg Izerski” o długości 2171 m i trasą narciarską/downhillową o długości 2500 m. Latem i wiosną odwiedza to miejsce tysiące rowerzystów, ponieważ znajdują się tam też ścieżki rowerowe. Każdego roku Ośrodek Ski & Sun Świeradów-Zdrój jest głównym organizatorem Bike Maraton.