Lázně Bohdaneč [polsky]

Cenne budynki uzdrowiskowe w stylu kubistycznym. Najcenniejszą budowlą jest Pawilon Gočár, który jest jedną z pereł architektury kubistycznej i nosi imię jego twórcy, słynnego architekta Josefa Gočára. Pawilon został zbudowany w latach 1910-1913 przez budowniczego Josefa Novotnego z Pragi, uroczyście otwarto go 1 maja 1913 roku. Dzięki celowości i praktyczności zastosowanych rozwiązań, wprawdzie po różnych przebudowach, ale jest używany do dziś. Częścią pawilonu jest rozległy taras, który oferuje klientom miejsce do relaksu i wypoczynku, w okresie letnim dużą popularnością cieszą się leżaki. Pawilon Gočár od 29 grudnia 1983 roku jest objęty państwową opieką konserwatorską jako zabytek kultury.

Pawilon Jubileuszowy – Budowę Pawilonu Jubileuszowego rozpoczęto w 1928 roku z okazji 10 rocznicy powstania Republiki Czechosłowackiej (stąd nazwa – Jubileuszowy).

Wszystkie domy zdrojowe są połączone przeszkloną kolumnadą, która przechodzi również przez 62-metrowy pawilon Gočára.

Powstanie uzdrowiska wiąże się z nazwiskiem Jana Veselego, pochodzącego z miasta Bohdaneč, który w latach 90. XIX wieku był dzierżawcą stawów majątku pardubickiego i prezesem Spółdzielni Wodnej ds. Regulacji Potoku Rajskiego. Celem spółdzielni było osuszenie łąki i dostosowanie obszaru zlewni potoku Rajskiego tak, aby zmniejszyć wilgotność w miasteczku Bohdaneč. Właśnie tutaj zrodziła się myśl o utworzeniu uzdrowiska. Jan Veselý wiedział, że Rajský potok przepływa przez wieś Libišany, gdzie jego ojciec wydzierżawił rozległą łąkę i skąd zainteresowani za niewielką opłatą wywozili torf. Tak powstał pomysł wykorzystania torfu do celów leczniczych.

Pierwszy sezon uzdrowiskowy otwarto w 1897 roku. Nowy etap rozwoju uzdrowiska rozpoczął się w 1911 roku, gdy uzdrowisko wykupiła gmina Bohdaneč. W 1913 r. oddano do użytku pawilon Gočár – unikatowy funkcjonalistyczny budynek zaprojektowany przez architekta Gočára, a do celów leczniczych zaczęto też wykorzystywać wodę mineralną.

Park został założony wkrótce po utworzeniu uzdrowiska, ostateczną formę nadał mu František Josef Thomayer (1856–1938), który sprawował funkcję dyrektora praskich parków i ogrodów, ale zajmował się też projektowaniem ogrodów poza Pragą. Charakterystyczne dla jego projektów było połączenie naturalnej części krajobrazowej z częścią regularną, którą tworzyły ozdobne rabaty kwiatowe.

Park jest podzielony Strugą Rajską, kanałem służącym do zasilania stawów, na dwie części: przednią część parkową i tylną częścią leśnoparkową. Przednia część jest utrzymywana i poprzecinana licznymi ścieżkami, tylna część stopniowo zamienia się w obszar naturalnego krajobrazu.

Jan Veselý – założyciel uzdrowiska

Josef Ludvík Gočár – architekt, autor projektu głównego budynku uzdrowiska

Jednostka hydrogeologiczna
Czwartorzęd Łaby po Pardubice (1122)

Typ źródeł
Wody mineralne typu szczaw wodorowęglanowo-sodowych o podwyższonej zawartości fluorków.

Poszczególne źródła

Naturalna woda mineralna z odwiertu głębinowego Nová Panenka, która wyróżnia się nie tylko zwiększoną mineralizacją, ale również większą zawartością rzadko występujących elementów fluorowych. Odwiert wykonano bezpośrednio na terenie uzdrowiska w latach 1967–1968.

Kanał Opatowicki – ważne świadectwo średniowiecznej architektury, jest to sztuczny kanał (długość 32 km, średnia głębokość 1,5 m, pokonuje różnicę wysokości około 20 metrów), który odchodzi od Łaby i wraca do Łaby. Dzisiejszą formę uzyskał za panowania rodu Pernštejnów na przełomie XV i XVI wieku. Służył głównie do zasilania rozległego systemu stawów, założonego przez Viléma z Pernštejna. W czasach swojego największego rozwoju system składał się z prawie z 300 stawów. Na kanale było ponad 30 młynów, a dziś jest tu kilka małych elektrowni wodnych. Kanał jest objęty opieką konserwatorską jako zabytek techniki i stanowi ważny element krajobrazu.

Staw Bohdaneč

Ścieżka dydaktyczna Pętla Gočára