Uzdrowisko Goczałkowice-Zdrój położone w regionie Dolina Górnej Wisły v Kotline Oświęcimske a jest to jedna z dwóch wsi uzdrowiskowych w województwie śląskim, która swój status uzyskała ponad 150 lat temu. Uzdrowisko leży kilometr od brzegu rzeki Wisły. V jižní části obce jsou velké vodní plochy, západně pak jedna nejvýznamnějších vodních nádrží v Polsku – Jezioro Goczałkowickie – główne źródło wody pitnej dla Górnego Śląska.
Oficjalna nazwa
Uzdrowisko Goczałkowice-Zdrój Sp. z o.o.
ul. Uzdrowiskowa 54
43 – 230 Goczałkowice-Zdrój
NIP 638 – 18-11 –134
Regon 000291888
https://www.gozdroj.pl/
Lokalizacja
Gmina: Goczałkowice-Zdrój
Powiat: Pszcynski
Województwo: Województwo śląskie
Uzyskanie statusu uzdrowiska
1862/1967
Forma prawna
spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Właściciel, założyciel
UZDROWISKO GOCZAŁKOWICE-ZDRÓJ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Naturalne źródło lecznicze
woda mineralna – solanka
torf leczniczy (borowina) – zdroj Rudołtowice
Wskazania
Choroby układu nerwowego
Choroby aparatu ruchu
Liczba miejsc w uzdrowisku
Hydroterapia
Inhalacje
Balneoterapia
Krioterapia
Masaże
Kinezyoterapia
Fizykoterapia
Rehabilitacja
Liczba miejsc w uzdrowisku
446 miejsc
Dostęp dla osob niepełnosprawnych
częściowo bez barier
Infrastruktura miejscowości
sportowo-rekreacyjna
kryty basen
mini golf
ścieżka rowerowa
trasa turystyczna
usługi
restauracja
kawiarnia
sklep spożywczy
inne sklepy
biblioteka
centrum Informacji
Dojazd transportem publicznym
stacja kolejowa
przystanek autobusowy
lotnisko
Odległość do miasta wojewódzkiego
Katowice 45 km, 0:45 h
Ostrawa 80 km, 1:00 h
Zabudowania uzdrowiska pochodzą z II poł. XIX w. Należą do nich: wzniesiony w stylu architektury parkowej w 1862 r. budynek pijalni wód, neobarokowy budynek administracji z 1880 r. oraz pawilony Wrzos (z 1874 r.) i Górnik (z 1897 r.), zabudowa uzdrowiska jest wpisana do wojewódzkiego rejestru zabytków).
W roku 1856 pruski zarząd górniczy w Goczałkowicach poszukiwał złóż soli. Na głębokości 616 m natrafiono na 4% solankę. Okazało się, że założenie saliny jest nieopłacalne. Dlatego w roku 1861 rząd wystawił odwiert na sprzedaż wraz z okolicznymi zabudowaniami. Teren zakupiła spółka Adolfa Babela pszczyńskiego lekarza, Heinricha Schillera kupca i Wilhelma Czecha mistrza budowlanego. Nabywcy zlecili chemiczną analizę wód dr. Szwarcowi z Wrocławia. Wyniki analizy postawiły wody goczałkowickie na równi z ówczesnymi sławnymi źródłami w Kreutznachu, w Krankenheil, w austriackim Hall i bawarskim Adelheids-Quelle. W VI 1862 rozpoczął się I sezon kuracyjny.
Park Zdrojowy pochodzi z początku XX wieku, zlokalizowany na powierzchni 7 ha położony jest w centrum goczałkowickiego uzdrowiska. Park w latach 2012-2015 przeszedł gruntowną rewitalizację, która objęła nowe nasadzenia, budowę ścieżek spacerowych, altan, szachów plenerowych oraz zegara słonecznego. W zrewitalizowanym Parku Zdrojowym stanęły też tablice informacyjne oraz elementy małej architektury.
Babel Adolph (Adolf) – lekarz, współzałożyciel uzdrowiska
Schiller Heinrich – kupiec, współzałożyciel uzdrowiska
Czech Wilhelm – współzałożyciel uzdrowiska
Jednostka hydrogeologiczna
przedkarpacki region, podregion przedkarpacko-śląski
Typ źródeł
Na-Cl, chlorkowo-sodowa (solanka) jodkowa, żelazista
Poszczególne źródła
|
Nazwa źródła |
Całkowita mineralizacja (w mg/l) |
Głębokość odwiertu (w m) |
Skład chemiczny |
|
Goczałkowice Nowy-1 (GN-1) |
75 500 |
490 |
Na-Cl, chlorkowo-sodowa (solanka) jodkowa, żelazista |
|
Goczałkowice-21 (G-21) |
79 400 |
580 |
Na-Cl, chlorkowo-sodowa (solanka) jodkowa, żelazista |
|
Goczałkowice Nowy-2 (GN-2) |
60 400 |
530 |
Na-Cl chlorkowo-sodowa (solanka) jodkowa, żelazista |
Jezioro Goczałkowickie (Zbiornik Goczałkowicki) – Zbiornik zaporowy na Wisłe utworzony w 1956 roku przez spiętrzenie wód rzecznych zaporą w Goczałkowicach-Zdroju (Województwo śląskie). Powierzchnia maksymalna zbiornika: 3200 ha, pojemność całkowita: 168 mln m³, długość zapory: 2980 m. Jest to zbiornik retencyjny zaopatrujący w wodę część największy okręg przemysłowy v Polski – Górnośląski Okręg Przemysłowy (GOP). Oprócz zaopatrzenia w wodę pełni on także funkcje retencyjne i gospodarcze (gospodarka rybacka).
doc. RNDr. Irena SMOLOVÁ, Ph.D.
irena.smolova@upol.cz
Katedra geografie
Přírodovědecká fakulta
Univerzita Palackého v Olomouci
17. listopadu 12
771 46 Olomouc